Saturday, December 31, 2011

this is our last parting handshake,2011

this our last parting handshake,2011
this is our last parting handshake-
there is absolutely no chance of meeting you ,
31.12.2011 and 2011
when you fade into the dim tunnels of ' time '
you had spoken to me through the skies
the wind , the sun ,the water, the stars
and the earth which bears all my atrocities-
you had been kind to me ,harsh at times,
you had wept with me and heartily laughed also--
you had punished me for my wrong-doing;
at times for nothing on my part-
i had my successes and great downfalls;
overall it had been a lasting friendship!
is it your death now
or the rest into the dusty chambers of history?
wear this pearl of my tear-drop around your heart
as you slowly fall into your deep rest--
i leave you in intolerable pain
as i have no chance of meeting you ever in life !
---s.chandra kalaadhar

Friday, December 30, 2011

thoughts on a fallen ' paarijaatham ' flower.

thoughts on a fallen 'paarijaatham ' flower.
i was wading through my vague thoughts
as i walked along the roadside--
i came to senses with a sudden start-
o god ! i was about to tread on a small flower
full of grace and simple beauty with a mild fragrance--
it is considered a holy flower;
it is 'paarijaatham' or ' pavazhamalli '
with one 'cm' orange stalk
and six perfectly merging white petals--
there always seems to be a swirl frozen on its petals
resembling the wheel-like weapon of gods--
memories of bygone years visit crowding me
whereupon we,brothers, rushed to gardens and groves
to gather these lovely flowers
with the greediest arms encircling in whirls
to corner these gems outwitting other valiant competitors
as they lay spread like mats on the ground
while rained in blossom-showers over our heads--
we also had gentlemen agreements among boys
not to invade the territories of others not so clearly marked out--
and to offer duty bound to our father
for his daily morning worship--
yes those were the cheerful days
as if on an expedition in the cool dawn hours
waiting impatiently for the 'keyman ' to unlock the premises--
why this flower blossom stealthily at night
with none to enjoy its fragrance and beauty?
why its life is so short-lived ?
why even the whisper of a gentle breeze knocks it down ?
o tree ! are you so heartless to disown your kids
like some soulless mothers of their illicit infants ?
or do the stars order that these star-children
also to depart at the invent of the dawn?
o tiny flower ! ever you kindle sweet memories
of our joyful association from ages past-
blessed i am,o charming friend,
i have ever my rebirth as a child at your sight !
-----s.chandra kalaadhar

mind you ,my friends and all..!

mind you, my friends and all..!
mind you,
my friends and well-wishers-
i am absolutely not arrogant
when i politely say-
all my thoughts,
indeed everyone of them,
walk on the ramp of my mind
in graceful style
clothed in simplicity
radiating the confidence of truth--
i never dress them up
i sweat not for words
in the jungle of dictionaries--
everything falls in place
as the dew pearls on a wintry night
settling over the palm
of the meditating leaves-
yes i do dance on the keyboard
with my forefinger with effortless ease-
i do reemphasize
'this is not out of my haughtiness;
this is really and trully
what i experience in these golden days
of my listless life so far
on my lonesome journey.'
yes,i enjoy these moments
in childlike revelry amidst the clouds !
----s.chandra kalaadhar

let me neither make nor break....

let me neither make nor break
new year resolutions-
let me be as i am as ever
holding a mini pocket book
with all my crazy jottings
... snatching thoughts as they hit me
on their reckless ways-
performing ten out of hundred tasks
that i greedily scheme to finish-
compiling at last at the end of the day
my failures of the faded day
with a tinge of sorrow
-s.chandra kalaadhar.

Saturday, November 26, 2011


வார்த்தைகள் வலிமையானவை
வார்த்தைகள் உக்ரமானவை
வார்த்தைகள் தீப்பிழம்பானவை
வார்த்தைகள் புயலானவை
சொற்கள் செதுக்குபவை
சொற்கள் சாம்பலாக்குபவை
சொற்கள் சபிப்பவை
சொற்கள் மென்மையானவை
வார்த்தைகள் வருடுபவை
வார்த்தைகள் தென்றலானவை
வார்த்தைகள் பாத ஆழங்களிலும் எரிந்து எழுபவை
வார்த்தைகள் இதய ஆழங்களிலும் மலர்ந்து மணப்பவை
மொழிகள் விழிநீர் விளைப்பவை
மொழிகள் மௌனிப்பவை
மொழிகள் தியானிப்பவை
மொழிகள் நம்மையே தாக்குபவை
கூரானவை குருடானவை
சதிரானவை புதிரானவை
வார்த்தை அதிர்வுகள் சர்வ சக்தி
உண்மை சாபங்கள் பலிப்பவை .
நாவை அடிக்குமுன் உதட்டைக் கேள்
உதடு கடந்திட விளைவு உன்வயம் இல் .
------சந்திர கலாதர்

Thursday, November 24, 2011

இவர்கள் வரவும் செலவும் புரிவதில்லை .
இவர்கள் கைபேசிக்களின் புரியா நுணுக்கங்கள் போல்
இன்றைய இளைஞர்களின் போக்கும் பேச்சும் -
இவர்கள் வரவும் சொல்வதில்லை ;
செலவுகளும் அறவே புரிவதில்லை -
தனக்கென்றும்கூடக் கணக்கு வழக்கில்லை ;
கேட்டுவிட்டால் முகம் முறுக்கிய துணியாகிவிடும்;
வார்த்தைகளோ எற்றி உதறிவிடும் -
'உப்புக்குச் சப்பாணி நீங்கள் எல்லாம்!' என்று
விழிகளின் விளையாட்டு விரைந்து சொல்லும் -
இவர்களின் 'பார்முலா ஒன்றின் ' முரட்டு வேகம்
பெற்றோரின் வயிற்றில் புளி கரைத்துவிடும்;
ஐம்பூதங்களின் ஒரு முரட்டு அசைவினிலே
விதியின் விஷமச் சிரிப்பினிலே
வாழ்வே வெடிச் சிதறல்களாகி விடும் எனும்
சிறு எண்ணமும் கூட இவர்களுள் எழுவதில்லை -
பரிசுகள் வாரி வீசுதலில் சுகம் என இவர் மகிழ்ந்தாலும்
பெறுபவற்கும் ஏற்பதில் சில கொள்கை வலியுண்டு-
அன்பு தோய்ந்த ஓர் பார்வை கனிவான ஓர் மொழி
இவைதானே பெற்றோர் நாடும் பெரும் பரிசு !
இதுமட்டும் இவர்களுக்கு ஏனோ புரிவதில்லை -
வாழ்க்கை செலவிடலில் இவர்கள் தூக்கமில்லை ;
இவர்தம் கவலையில் பெற்றோர்க்கும் தூக்கமில்லை !
என் பெற்றோரும் இப்படித்தானே நினைத்திருப்பர் ?
-------சந்திர கலாதர்

Wednesday, November 23, 2011

a golden pen

இருபதாயிரம் ரூபாயில் ஒரு பேனா !

பொன்மீது இதுவரை ஆசையே கொண்டேன் அல்லன்

ஒரு மோதிரமும் என் விரல் சுமந்ததில்லை வாழ்நாளில் -

பெண்ணைப்போல் பொன் தண்டவாளம் கழுத்திலே கையிலே

சுமக்கும் பெட்டை ஆண்களைப் பார்த்து நகைப்பதுண்டு-

என்ன நினைத்தானோ என் மகன் ? தண்டிக்க நினைத்தானோ?

எழுதியவண்ணம் எப்போதும் இருக்கிறானே என எண்ணி

"அப்பா ! இதோ என் பரிசு !" என ஓர் சிறு பெட்டகம் தந்தனன் ;

பரிசுகள் மீறிய வயசு மனமின்றி அசட்டையாய்த் திறந்தது;

உள்ளே குள்ளமாய் ஒரே ஒரு பேனா மஞ்சளும் வெள்ளையுமாய் -

வேறு உள்ளே உள்ளதா என மனம் கலைத்துப் பார்த்தது -

அவசரமாய் மகன் அணுகி சிறப்பு மை ஊற்றித் தந்து

"அப்பா ! இதை என் பணத்தை திருப்பித் தருவதுபோல் வேண்டாம் ;

இதன் விலை இருபது ஆயிரம் ரூபாய் ;' வாட்டர்மேன் ' பேனா இது

தங்கம் இழைந்தது ஆசையாய்த் தருகிறேன் " என்றனன் -

அதிர்ச்சியில் இதயம் வெளியில் குதித்து மயங்கிப் போனது ;

இதை நான் கேள்விப்பட்டதுகூடக் கிடையாதே;

இதில் எழுதக் கூட என் மனம் ஏற்காதே ;

ரூபாய் ஐந்தைத் தாண்டி பேனா வாங்கப் பொறாத வயதாயிற்றே !

அவன் கட்டளையில் என் பெயர் எழுதிப் பார்த்ததோடு சரி

பேனாவைப் பெண்ணைப் போல் திரைமறைத்து உள் வைத்தேன்

தங்கமே எனைத் தீண்டாதே என் தவம் கலைக்காதே

என்று சொல்லவா முடிகிறது ? என் தொழில் எழுத்தாயிற்றே !

எழுதினால் சொல் எல்லாம் பொன்னாகவா பூக்கப் போகிறது ?

உள்ளிருப்பது என் ஏழைத் தோழன் வல்லமை 'மை' தானே !

என்றும் போல் என் எழுத்துக்கள் மண் ஈரம் மனஈரம் மலர்த்தும் !

-----சந்திர கலாதர்

Saturday, November 19, 2011

the sun's mischief

சூரியக் குறும்பு


பத்து நாட்களாய்ப் பாடிய ராகம் பட்டென நின்றது

மழைக்கே தன் பாடல் அலுத்துப் போனதுவோ !

" காலையில் கதிரவன் கட்டாயம் வருவான் !"-

ஆரூடம் ஒன்றினை வெகு ரகசியமாகக் காதிற்போட்டு

கடுகிச் சென்றது கடுங் குளிர்க் காற்று -

பத்து நாட்களாய் உறங்கிய பகலவன் பளிச்செனக் காலையில்

விழி விழிப்பினை அழகாய் விரித்தான் -

இல்லாத வேளையில் நிகழ்ந்த மாற்றங்கள்

மிக அக்கறையாக ஓர் ஆய்வு செய்தான் -

பெரும் ஏரிகள் விரித்த நீர்ப்பாய்ப் பரப்பினில்

புரண்டு எழுந்து சோம்பல் முறித்தான் -

இருபது ஈர இரவுகள் பின்னே இரத்தம் உறைந்து

உடல் விறைப்பதற்குள் மெல்லப் பகல் வந்தது என

மிக மகிழ்ச்சியில் மலர்ந்த மாந்தர் பலரின் பனிக் கன்னங்களைக்

குறும்பாய்க் கதிரவன் கிள்ளிப் பார்த்தான் -

பொருள் பொதிந்த பார்வை ஒன்றினைக்

கண்களின் சிலிர்ப்பில் சிமிட்டி நின்றான் -

" தண்ணீர்தானே வேண்டி மனுக்கள் விடுத்தோம் --

பிரளய ஒத்திகை பார்க்கவா சொன்னோம் ?

அன்பாய் உன்னைச் சற்றே சபித்தால்

பதவியை விட்டா பதுங்கிடச் சொன்னோம் ?"-

என்றே பலவாய் மாந்தர் புலம்பல் பெருமூச்சுப் புயலாய்ப்

பொங்கித் திரண்டெழ அச்சம் கொண்டே மறுநொடி ஆதவன்

மேகக் குகையுள் ஓடி ஒளிந்தனன் !

------சந்திர கலாதர்

Friday, October 14, 2011

i and nature

i and nature


all of a sudden two unequal islands of clouds seemed to suck in all the brilliance jutting out of the sun at their junction.

the sun shorn of all pricking glow at about 30* above the horizon appeared as a harmless golden disc.

in a few moments the clouds sailed slowly past towards the south .

now it is the clouds' turn to look pathetically in faded blue.

the sun won again its stout jacket of bushy brilliance and looked defiant.

the lonesome 'caws' of a crow beside me was answered in a similar tune from another on housetop.

the cool winds joyfully wafted along singing tunes in undertones.

the silky wavy sari of evening silence was torn at some places by the sharp 'caws' of a few crows.

the sun looked grim and in liquid state as if it would spill out molten gold.

the flow in coovam river was just abating and was not as ferocious as two days ago.

then it rolled along with full pride and trumpeting in arrogance.

it submerged all the huts on its banks and gate-crashed even into the privileged houses;

enjoyed its madness like a hooligan.

it is quite astonishing to think how the mighty nature could weave such soft,dreamy,silky,cool fibres of wind.

the wet clothes on the clothe-lines lazily swayed to the almost inaudible whispers of the wind.

the setting golden orb of the sun looks friendless in the western slopes with no assemblage of clouds.

two or three crows fly into the face of the sun.

the pale crescent moon was just above my head and it seemed to request me to write about it in today's noting.

the circular edge of the moon is facing the west and therefore this must be its waxing phase,probably 5/6 days old in its growth.


s.chandra kalaadhar...06.12.1995..pozhichchloor.

Wednesday, October 12, 2011

i and the nature

இயற்கையும் நானும்


குல்மோஹார் மலர்கள் ஓய்ந்து விட்டன ..

எண்ணி ஒன்றிரண்டே மலர்களும் மொட்டுகளும் ;

ஆனால் ஒளி தெறிக்கும் பசுமையில் மயிற்தோகைபோல் இளந்தளிர்கள் ..

கடைசி மலர்கள் ஏதாவது தனிமைச் சோகத்தில் தவிப்பனவோ ?

எதிர் வீட்டில் செண்டு செண்டாய் அடர்ந்த வேப்ப மகிழ்வுகள் !

ஒளியும் நிழலும் கைகோர்த்து உன்னத மாயைகள் ஜனிக்கும் பிரதேசங்கள் !

இதுவென்ன இளந்தளிர் மாதமோ ?

முருங்கை மரங்கள் வெண் நக்ஷத்திரங்களை அதன் பிரபஞ்ச வெளியில் கொட்டி வைத்துள்ளன .

காலைக் குளிர்வு ..வான் முகடுகளில் புரட்டாசி மழைக் கனவு மந்தைகள் .

உயரே வட்டமிடும் இலக்கற்ற ஹெலிகாப்ட்டர் தட்டாரப் பூச்சிகள் .

உயர உயரப் பறந்து இப்போது கிழிந்த கனவுகளாய் மரங்களில் சிக்கிய பட்டச் சிதைவுகள் கறைகள்போல்.

குயில்களின் தொண்டைகள் ஒட்டிக் கொண்டனவா ?

அவை கூவித் தேயத் தேவை வசந்த இளவரசனா ?

தடமே தெரியாது எங்கே இப்போது பதுங்கிக் கொண்டன ?

'விழுந்த இடத்தில் வாழ்ந்து விடு ' --என்ற சேதியை இந்த வேப்ப அரச மரக்கன்றுகள் கற்பிக்கின்றன .

என்ன நம்பிக்கை தைரியத்தில் அடுக்கு மாடிக் கட்டிடச் சுவர் இண்டு இடுக்குகளில் முளைத்து

நிற்கின்றன ?

செங்கல் சுவர்களில் என்ன வாழ்வாதாரம் ?

எனினும் சோகித்து ஸ்தம்பித்து நிற்கவில்லையே !

எவரும் பாராதவரை வாழ்ந்து விடுவோம் எனும் துணிச்சலா ?

----சந்திர கலாதர் ...13.10.2011...காலை 06.45 மணி


Friday, August 26, 2011


என் கவிதைகளே ! எளிமையாகுக !


என் கவிதைகள் நீலக் கடலாய் ஆர்ப்பரித்து

அலங்கார அலைகளால் பரவசப்படுத்தி

ஆனால் அதன் இருண்ட திகில் ஆழங்கள்

உயிர்ப் பயத்தில் எட்டவே நிறுத்திவிடுவது போல்--

உப்பு எச்சங்களில் கசகசக்க விட்டுவிடுவது போல் இல்லாது

அச்சமே இன்றி குழந்தைகளும் கூட நாடி இறங்கிப்

பளிங்குப் படுகையின் தெள்ளிய நீரோட்டமதில்

உள்ளமே சலசலக்க அமிழ்ந்து நீந்தித் திளைக்கும்

வார்த்தைச் சோலை சூழ் எளிய நீரோடை என

நீங்கள் நெஞ்சாரப் புரிந்திடின் அஃது எனக்கு

இப்பிறவிப் பயனைக் கட்டியம் கூறிடும் !

------சந்திர கலாதர்

Friday, August 19, 2011

on a listless noon...

on a listless noon !


the noon sits heavily upon the earth--

the sullen wind grumbles through the tired leaves-

the trees droop down their gloomy branches-

the roaside noises punch my aching head ;

the clouds are stickily stagnant

as the moss -spread on a soulless lake-

the time fades lazily

as the curling smoke thread from the incense stick-

one by one the black clouds devour the afternoon sun

and the sun wriggles out of their throats sluggishly-

the nature is listless and sober

as my dreams of life !


chandra kalaadhar.s.

Thursday, August 18, 2011


anna hazare and fight against corruption


crowds pour in thousands

to see actors for their glamouur

to politicians to blindly support their falsities

to so called saints to revere their false robes

to orators mesmerized by the web of words

to singers to melt in their melodies--

but all has its own limits of assemblage

as most of them lack universal appeal

as most lack truth and sincerity of the deliverers'

as most of them are dishonest and self-serving--

the surging crowds gradually peter out-

the crowds would easily sense their purpose.

but ,here is a man,though diminutive

stands colossal among giants of politician cheats

to crush them all under his mighty feet-

he ,unlike others,lives a truthful and simple life-

a real soldier of the army in action fronts

a whole village testifying his service in broader light-

a man committed to a cause dear to all and sundry-

an epidemic that sucks the life of common man

at every level at every step of his daily life-

which gets the stick at lower levels if at all found-

but has become a way of life for those at top-

with law a powerless prisoner in their hands-

their bank accounts growing obese in foreign lawless banks-

courts devoting energies to favour with loopholes-

but this man's intention is pure,selfless,

taking clubs to smash the head of corruption

putting it behind bars on life-imprisonment

leaving none in the process however mighty his job may be-

as now the constitution is just a laughing -stock

since its dictum that all are equal before law is unenforceable-

he fights that this untouchability to be given boot-

he yields to nothing that are diluted-

no selfishness but tries to lift the whole country on his shoulders-

he believes he can;yet he is not a man of empty words-

a man of firmness,caring not for his life,nor his name

sullied by filthy politicians,facing bullets of falsehood on his chest-

people sense the true spirit of this little man

who can speak only a language of conviction

and so rushes to storm the evil of corruption

now centered at the gates of parliament

under the care of self -centered politicians under every hued flag

making empty noises and resorting to fist fights of arguments

turning deaf to the symphony of cries against corruption-

the times look like the days of french revolution -

probably the politicians fear that prisons might be insufficient

if they enact this janlokpal bill in stringent content

and may be that fears that they may end up in prison soon-

this man with indomitable spirit is 'anna hazare'

a real replica of the frail man of the nation we forgot!


----s.chandra kalaadhar

Saturday, August 6, 2011


காலையே ! மென் தூறலில் வளர்வாயே
[ மழைக் காலம் அதன் தளர்நடைப் பிஞ்சு மொழிப் பருவத்தில் ]


தூறல் நனைத்திடக் குளிர்

தென்றல் உலர்த்திடக்

காற்றில் உலர்ந்ததைப் பூஞ்

சாரல் நனைத்திடக்

காலையே மலர்வாயே இளங்

காலையே வளர்வாயே !


நீர்முகில் நிறைந்திடப் பனிக்

கற்பனை சொரிந்திடத்

தளிர்க்கொடி துள்ளிட என்

உள்ளமும் குதித்திடக்

காலையே மலர்வாயே கவின்

காலையே வளர்வாயே !


மங்கிய வெளியினில் இசைப்

பறவைகள் குழைந்திடக்

கவிதை மொழிகளால் கொல்

துயரம் பறந்தோடக்

காலையே மலர்வாயே குளிர்க்

காலையே வளர்வாயே !


மென்மழைச் சாரலில் இள

மேனி சிலிர்த்திட

இதய கீதங்கள் பசும்

மனவெளி நனைத்திடக்

காலையே மலர்வாயே மழைக்

காலையே வளர்வாயே !


தென்னைகள் கூடி ஓர்

தெம்மாங்கு பாடிட

நெஞ்சச் சோலை தன்

இளமலர் சொரிந்திடக்

காலையே மலர்வாயே எழிற்

காலையே வளர்வாயே !


கதிர்களை ஒடுக்கியே செங்

கதிரவன் எழுந்திட

மன விசாலத்தில் ஓர்

இள நிலா பூத்திடக்

காலையே மலர்வாயே பூங்

காலையே வளர்வாயே !


உயிர்த் துடிப்புடன் இன்ப

உலகம் விழித்திட

வாழும் ஆசையில் என்

உள்ளமும் விம்மிடக்

காலையே மலர்வாயே தேன்

காலையே வளர்வாயே !


காலையே மலர்வாயே அன்ன

நடையினில் வருவாயே !

தூறலில் வளர்வாயே பூந்

தென்றலில் நகைப்பாயே !

கற்பனை விரிப்பாயே எனைக்

காதலில் நனைப்பாயே !


-----சந்திர கலாதர்

Monday, July 4, 2011


talking to myself


care you this world-

this world of men,

o my friend?

must you then be an idiot !

worry not a bit;

woo it not-

the more you woo

more the bites would you get-

with scornful eyes

it would jeer at you-

on your path slanders

would it sow in plenty-

for it is a mysterious

mad world.


so take up

that lovely harp-

tune its delicate sparkling strings

to the pitch of emotion

that sings witin you-

those solemn,melodious..

mellifluous soul-stirring songs-

unheard of yet

by the thick-membraned ears

of this dull world of men!


let the two pitches-

that within and without-

blend naturally and gracefully;

let your path vibrate

with your ecstatic songs-

let the air dance

to the rhythm of

your serene soft songs !


proceed on and on

along your lonely path ;

never look back

to see this world..

it may be aiming your head-

a mad world it is

let me remind you !

set the bowl of fancies

before your glittering wisdom ;

pour the sweet nectar

of your moony heart-

stir fast with the meditation

of your mind--

catch the refrain

of the supreme joy

from the sparkling spots

as they spin in magical rhythm

in swooning circles-

bind it deftly to your songs !

this world has no ears

for good things-

new fragrances

fail to thrill its nostrils-

likes to crawl only

in beaten narrow tracks

folding tight its wings-

so shed not tear-drops

if you are far removed

from winds of appreciation


relent not a bit-

have the delicate strings of your harp

loosened a bit ?

screw it tight-

pluck them fast ;

speak through your strings ;

let your songs overflow the cup

of your unspent life-

enjoy it fully !


take up your chisel ;

sharpen it with your designs-

behold the lofty mountain

standing in silent majesty

in front of your tiny frame-

carve and carve day and night

till it yields itself

to charming angels !

rejuvenate your slackened nerves

with cups of dreams

peppered with imagination !


build your tiny boat

this night itself-

tow it to the shore

and push into the ocean

of poet's delight

when a friendly tide

calls it in

with a loving heave !

work your small oars briskly

and sail forward

deep into ocean's roars-

do not care the sandy shores;

your world is the boundless sea ;

your songs that of the joyful tides !


look ahead into the blue billow-

dance in joy

with the roaring waves ;

read everything

your eyes encompass-

holding no thought of the sandy shore

sail forever

in search of newer worlds;

new delights

and glories new-

but beware of those

with designs to torpedo from behind !


meditate in the limpid silence

of the night-

and in the freshness

of the dewy morn ;

and in the mellowness

of the dusk

with wide open eyes-

pile up your works ;

look never back

at those mocking eyes-

let juicy thoughts full of lustre

flow perennially

from the moist tip

of your mighty pen ;

never allow to cease its flow !


do not spy they read or reject

the patient creations

of your passionate heart !

that should never be

your sickening worry ;

but to write non-stop

must be duty-prime--

let your works stand

face to face

against yonder mountains

in all its pride and humility !


before this world

wakes up from its slumbers

pour out all from your boisterous heart

and bestow those comely thoghts

a lovely shape

enduring life

everlasting lustre

soul of truth

and lively wings !

release them free

in the marvellous skies

and stupendous space

to sail among stars !


let them flutter

their cheerful wings

cooing their hearts out

in sudden bursts of

soul-thrilling songs

with the fragrance of your heart

upon their wings

scenting strong

their happy ways and days !


till then

rest not

wink not

your eyelids-

o my friend ...!

it s all for your soul

and to a soul

generations away

continents away

that awaits

with a longing heart !

----s.chandra kalaadhar

Thursday, June 23, 2011


My boss is my ' Mind '

My boss is my ' Mind '--

I am his only ' stenographer '

But insincere and inefficient ;

My boss ever walks on my head ;

He is very fast in dictation

Ever agile and sleepless-

He cares not I take down or not-

He has no time to look back

To worry on these small issues !

My notepad is full of hurried scribblings

Which are beyond me even to decipher !

I miss many many but record only a few-

All mutilated and out of context and bruised

But my boss never asks for the draft

Yes, he has no time to look back !

Never he condemns me

But will say " you are only the loser ! "



I Am Clueless For Whom I Write..!

In my knowledge I have no friends nor relatives

Nor those who welcome my works into their hearts ;

But who knows such exist beyond my skies and seas

With their silent lips and lazy fingers?

Really I am clueless for whom I pen my works

But to unburden my heart that weighs me down

And for the dizzy kick that keeps me afloat

May there be a mirror-soul of me

That awaits in the dim distance far far beyond

For my songs to alight on its willing shoulders !

--s.chandra kalaadhar

Wednesday, June 22, 2011


The Mysterious Mind !

The Mind is a perennial river
Ever in foaming floods ,
Night and day
Rolling and tumbling thoughts
From nowhere
On fast currents
Along its NOISELESS way--
You will lose every fish
If not alert with your net !

----S.Chandra Kalaadhar


Alas ! there are some
To whom the eyes are waste,
To some the tongue a viper,
To some limbs a vice !
O God ! why such cruel creations?
Why in so many the heart is absent
And greed is the blood?



வெட்கமற்ற அபலை நான் !

எனதருமைத் தோழியே !
பாழும் மனம் -
சம்மதமின்றி இதயம் கவர்ந்து சென்ற
அந்த அழகிய கள்வனை
எண்ணி எண்ணித் தவிக்கின்றதே !
என் இதழ்கள் பூசல் செய்கின்றனவே !
முரட்டு இதழ்களில் முயங்க வேண்டி ஓலமிடுகின்றன !
வெட்கமற்ற அபலை நான் --
ஒவ்வொரு உறுப்பும் பித்தனாக்கும் ..
கொலை செய்யும் அவனது அணைப்பிற்காக
ஏங்கிப் புலம்புகின்றது !
அன்பே ! ப்ரிய மொழியாளே !
போ ! ...விரைவாகப் போ !
அந்தச் சாட்டையைக் கொண்டு வா !
இதோ ..
காதலில் ஏங்கித் தவிக்கும்
என் இதயத்தின் மீது ஊர்கின்றதே ...
அந்த இரவுத் தேரின்
சோம்பேறிக் குதிரைகளை .அல்ல..கழுதைகளை --
அந்தச் சாட்டையால் சொடுக்கி விரட்டு சீக்கிரம் !

---------சந்திர கலாதர்


விந்தை புரியும் வேதனையே !

கடவுள் நினைப்பில் நெஞ்சம் நிறைந்து
இறைவன் திருவுரு இமைகளில் நிறுத்தும்
ஆத்திகன் ஒருவனைத் துன்பம் நீ அடையின்--

வேதனையில் அவன் மிக வாடுறும் போதெலாம்
" கடவுளே இல்லை !பொய்மை அனைத்தும் ! "
எனப்பல உரைத்தே இறைதனை நோவான் !

" கடவுளே இல்லை ; ஈனன் நம்புவோன்;
உடையடா சிலைகளை ! "--எனப் புறம் பேசியே
உள்ளத்து நினைப்பைத் திரையிட்டு மறைத்து
வாதங்கள் செய்து ஊரினை ஏய்க்கும்
நாத்திகன் ஒருவனைத் துன்பம் நீ அடையின் --

வேதனையில் அவன் மிக வாடுறும் வேளையில்
" கடவுளே ! கடவுளே !காப்பாற்று எனையே ! "
எனப் பல புலம்பி அழுது அரற்றுவான் !

முன்பேசிய வாதம் மறைவிடம் பொசுக்கி
இல்லாத இறையை இப்போது அழைப்பான் !
சுற்றியே பார்த்து ஒருவரும் இல்லையேல்
நெற்றி முழுவதும் நீற்றினைப் பூசுவான் !

யாருமே அறியாது பூசனைகள் புரிவான் !
கதவினைத் தாளிட்டு விழுந்தும் எழுவான் !
" சிவசிவ " எனவும் போற்றியே கரைவான் !
ஆயிரம் தெய்வங்கள் கூவியே அழுவான் !

வேதனையே ! நீ புரி விந்தைகள் எல்லாம்
ஒன்றா / இரண்டா ? உரைசொல இயலுமோ ?

----------சந்திர கலாதர்

Tuesday, June 21, 2011


என் இணையாய் என் வாழ்வில் வருபவளே ..!

உயிரற்ற காலைப்பொழுது
உறங்குகின்ற மலைத்தொடர்கள் --

வனப்பில்லா வான்வெளி
காற்றசையாச் சமவெளி--

முடமான முகிற்கூட்டம்
இசைபாடாப் புள்ளினங்கள் --

நகை இழந்த தடாகங்கள்
தடங்கலிடும் ரயில்பாதை--

ஓலமிடும் ஒலிபெருக்கி
ஒளியற்ற தொடுவானம் --

தூங்கியாடும் வண்டிக்காரன்
துயில் காணா வண்டிமாடு --

சோகம் பாடும் தார்ச் சாலை
சோர்வுற்ற என் கால்கள் --

புகை கக்கும் சுமை லாரி
புழுங்குகின்ற என் உள்ளம் --

களைத்திட்ட வழிப் போக்கர்
கனமான என் இதயம் --

ஊளையிடும் ஊர்நாய்கள்
ஊனமான கற்பனைகள் --

சோபையற்ற வேளைதனில்
வழித்துணையாய் எழில் நங்காய் !

நைந்திட்ட இதயமதை
மெல்லிதழ்கள் மின்னலாகா
வாள்போலும் கூர்சொல்லாலே
சல்லடையாய்த் துளைக்காதே !

எழில்விழிகள் மூளலாகாக்
காட்டுத்தீப் பார்வையினால்
மெலிந்த மனத்தினை நீ
கருணையின்றிப் பொசுக்காதே !

சலனமற்ற வேளையினில்
சஞ்சல மனத்துடனே
நெடுந்தூரம் வழி நடக்கும்
அன்பனுக்கு உயிரூட்ட --

மலர் போலும் இத்ழ்களிடைத்
தேங்கி நிற்கும் தேனமுதில்
இதமளிக்கும் இன்சொற்கள்
தோய்த்தெடுத்துச் சுவை ஊட்டி --

அழகான விழிகள் விளைப்
பார்வைக் குளிர்த் தென்றலிலே
அன்புடனே தவழவிட்டு
நெஞ்சத் தடாகத்தின்
நகையற்ற நீர்பரப்பில்
மென்மையாய் வருடிச் சென்று
சலசலக்கும் அலைச் சிரிப்பைத்
தவழவிட்டு வழி நடப்பாய் !

களையற்ற காலையிலே
அறிவுவெளி அயர்ந்துவிட்ட
எண்ண முகிற் பின்னல்களை
விழி மணிகள் துள்ளுகின்ற
பார்வைக் கதிர் முத்தமிட்டு
ஒளிக் கோலம் பல காட்டி
உதயகாலத் தொடுவான்போல்
தகதகக்கச் செய்திடுவாய் !

-----சந்திர கலாதர்

Monday, June 20, 2011

O..The Cuckoo The Incorrigible !

தொல்லைக் குயிலே !

ஏ வெட்கப்பட்ட ஜென்மமே !
ஏன் வெட்கம் கெட்டுக் கத்துகிறாய் ?
லக்ஷார்ச்சனை யாருக்கு?
என் செவிப்புலன் தோற்கிறதே?
பத்து மரங்களிலும் ஒரே குரலாய்
கோயில் திருவிழாப் பத்துக் குழல் ஒலிபெருக்கிகளாய்
உனைத் தேடுகையில் என் கழுத்து நோகுதையோ !
இலை அசைவுகொண்டு உன் இசை அசைவு தேர்வதிலும்கூட
நான் தோற்கிறேனே !
மாறுபடும் இடைவெளிகளில்
வேறுபடும் அழுத்தங்களில்
கோபம் கொப்பளிக்க காதல் அலைமோத
சோகம் கப்பி வர மோகம் மோதி எழ
குரல் மாற்றி இசை மாற்றி
காலை முதல் எத்தனை முறை நீ
இக்காற்றைக் கலக்கியிருப்பாய் !
வாய்தான் வலிக்காதோ?
நெஞ்சும் புண்ணாகிப் போகாதோ ?
சுமக்கும் காற்றுக்கே வலிக்கிறதே!
என் செவியும் தான் நோகிறதே !
வசந்தம் முழுதும் கதறும் நீ
பிற பருவங்களில் எங்கு ஒளிந்தாய் ?
இக் குரலையும் எங்கு ஒழித்தாய்?
ஏ...அடங்காப் பிடாரி !
திருட்டுப் பறவாய் !
தரை தட்டாக் கவியே !
இலை மறைவு இருளே !
குரல் குறைக்கா ஓலமே !
இடைவிடாது உச்ச ஸ்தாயியில்
கூக்குரல் போடாதே !
நெஞ்சை அறுக்கிறது உந்தன் வேதனை !
எங்காவது ஓடிப் போய்விடு !
எனக்கே பைத்தியம் பிடித்துவிடும் போலானேன் !
அன்றிடில் நான் ஓடிப் போகிறேன் !
நீ கத்தியே சாகாதே !
இது வசந்தம்தான் ..தேர்தல் நேரமல்ல !

..............சந்திர கலாதர்

[சில நேரங்களில் நம் கவலையிடை குயிலின் கூவலும் மிகத் தொல்லை தந்திடும் .குயில் பற்றி நன்கு அறிந்தவர்களால் மட்டுமே இதனை அனுபவிக்க முடியும் ]

Saturday, June 18, 2011


Mother ..!
You could not have left us from this world
Though you met with that final knock of death ten years ago ,
All the time lamenting " I have lived my life fully
And seen all its pains and pleasures
In their barest attires and unadulterated attitudes
And I should not be a burden to any of my children
Riding on cursed bed, cooking ever thoughts in hazy visions
On helpless bones and loosened muscles.....! "
I could deeply infer that you could not leave us ,
So dear to you with your bonds on us so tight and strong!
Yes I know your heart could not rest content even in heaven
Without casting caring looks on all your posterity--
Yes Mom ! I feel your strong presence hovering ever around me
Everywhere I tread on amidst all my trials and tribulations.
Your tight close look scares and disperses clouds of gloom to nowhere.
Yes mom ! I am not alone, never alone
But in your invisible company charging me with hope!