Friday, October 14, 2011

i and nature

i and nature


all of a sudden two unequal islands of clouds seemed to suck in all the brilliance jutting out of the sun at their junction.

the sun shorn of all pricking glow at about 30* above the horizon appeared as a harmless golden disc.

in a few moments the clouds sailed slowly past towards the south .

now it is the clouds' turn to look pathetically in faded blue.

the sun won again its stout jacket of bushy brilliance and looked defiant.

the lonesome 'caws' of a crow beside me was answered in a similar tune from another on housetop.

the cool winds joyfully wafted along singing tunes in undertones.

the silky wavy sari of evening silence was torn at some places by the sharp 'caws' of a few crows.

the sun looked grim and in liquid state as if it would spill out molten gold.

the flow in coovam river was just abating and was not as ferocious as two days ago.

then it rolled along with full pride and trumpeting in arrogance.

it submerged all the huts on its banks and gate-crashed even into the privileged houses;

enjoyed its madness like a hooligan.

it is quite astonishing to think how the mighty nature could weave such soft,dreamy,silky,cool fibres of wind.

the wet clothes on the clothe-lines lazily swayed to the almost inaudible whispers of the wind.

the setting golden orb of the sun looks friendless in the western slopes with no assemblage of clouds.

two or three crows fly into the face of the sun.

the pale crescent moon was just above my head and it seemed to request me to write about it in today's noting.

the circular edge of the moon is facing the west and therefore this must be its waxing phase,probably 5/6 days old in its growth.


s.chandra kalaadhar...06.12.1995..pozhichchloor.

Wednesday, October 12, 2011

i and the nature

இயற்கையும் நானும்


குல்மோஹார் மலர்கள் ஓய்ந்து விட்டன ..

எண்ணி ஒன்றிரண்டே மலர்களும் மொட்டுகளும் ;

ஆனால் ஒளி தெறிக்கும் பசுமையில் மயிற்தோகைபோல் இளந்தளிர்கள் ..

கடைசி மலர்கள் ஏதாவது தனிமைச் சோகத்தில் தவிப்பனவோ ?

எதிர் வீட்டில் செண்டு செண்டாய் அடர்ந்த வேப்ப மகிழ்வுகள் !

ஒளியும் நிழலும் கைகோர்த்து உன்னத மாயைகள் ஜனிக்கும் பிரதேசங்கள் !

இதுவென்ன இளந்தளிர் மாதமோ ?

முருங்கை மரங்கள் வெண் நக்ஷத்திரங்களை அதன் பிரபஞ்ச வெளியில் கொட்டி வைத்துள்ளன .

காலைக் குளிர்வு ..வான் முகடுகளில் புரட்டாசி மழைக் கனவு மந்தைகள் .

உயரே வட்டமிடும் இலக்கற்ற ஹெலிகாப்ட்டர் தட்டாரப் பூச்சிகள் .

உயர உயரப் பறந்து இப்போது கிழிந்த கனவுகளாய் மரங்களில் சிக்கிய பட்டச் சிதைவுகள் கறைகள்போல்.

குயில்களின் தொண்டைகள் ஒட்டிக் கொண்டனவா ?

அவை கூவித் தேயத் தேவை வசந்த இளவரசனா ?

தடமே தெரியாது எங்கே இப்போது பதுங்கிக் கொண்டன ?

'விழுந்த இடத்தில் வாழ்ந்து விடு ' --என்ற சேதியை இந்த வேப்ப அரச மரக்கன்றுகள் கற்பிக்கின்றன .

என்ன நம்பிக்கை தைரியத்தில் அடுக்கு மாடிக் கட்டிடச் சுவர் இண்டு இடுக்குகளில் முளைத்து

நிற்கின்றன ?

செங்கல் சுவர்களில் என்ன வாழ்வாதாரம் ?

எனினும் சோகித்து ஸ்தம்பித்து நிற்கவில்லையே !

எவரும் பாராதவரை வாழ்ந்து விடுவோம் எனும் துணிச்சலா ?

----சந்திர கலாதர் ...13.10.2011...காலை 06.45 மணி