i and nature
&
all of a sudden two unequal islands of clouds seemed to suck in all the brilliance jutting out of the sun at their junction.
the sun shorn of all pricking glow at about 30* above the horizon appeared as a harmless golden disc.
in a few moments the clouds sailed slowly past towards the south .
now it is the clouds' turn to look pathetically in faded blue.
the sun won again its stout jacket of bushy brilliance and looked defiant.
the lonesome 'caws' of a crow beside me was answered in a similar tune from another on housetop.
the cool winds joyfully wafted along singing tunes in undertones.
the silky wavy sari of evening silence was torn at some places by the sharp 'caws' of a few crows.
the sun looked grim and in liquid state as if it would spill out molten gold.
the flow in coovam river was just abating and was not as ferocious as two days ago.
then it rolled along with full pride and trumpeting in arrogance.
it submerged all the huts on its banks and gate-crashed even into the privileged houses;
enjoyed its madness like a hooligan.
it is quite astonishing to think how the mighty nature could weave such soft,dreamy,silky,cool fibres of wind.
the wet clothes on the clothe-lines lazily swayed to the almost inaudible whispers of the wind.
the setting golden orb of the sun looks friendless in the western slopes with no assemblage of clouds.
two or three crows fly into the face of the sun.
the pale crescent moon was just above my head and it seemed to request me to write about it in today's noting.
the circular edge of the moon is facing the west and therefore this must be its waxing phase,probably 5/6 days old in its growth.
&
s.chandra kalaadhar...06.12.1995..pozhichchloor.
Friday, October 14, 2011
Wednesday, October 12, 2011
i and the nature
இயற்கையும் நானும்
&
குல்மோஹார் மலர்கள் ஓய்ந்து விட்டன ..
எண்ணி ஒன்றிரண்டே மலர்களும் மொட்டுகளும் ;
ஆனால் ஒளி தெறிக்கும் பசுமையில் மயிற்தோகைபோல் இளந்தளிர்கள் ..
கடைசி மலர்கள் ஏதாவது தனிமைச் சோகத்தில் தவிப்பனவோ ?
எதிர் வீட்டில் செண்டு செண்டாய் அடர்ந்த வேப்ப மகிழ்வுகள் !
ஒளியும் நிழலும் கைகோர்த்து உன்னத மாயைகள் ஜனிக்கும் பிரதேசங்கள் !
இதுவென்ன இளந்தளிர் மாதமோ ?
முருங்கை மரங்கள் வெண் நக்ஷத்திரங்களை அதன் பிரபஞ்ச வெளியில் கொட்டி வைத்துள்ளன .
காலைக் குளிர்வு ..வான் முகடுகளில் புரட்டாசி மழைக் கனவு மந்தைகள் .
உயரே வட்டமிடும் இலக்கற்ற ஹெலிகாப்ட்டர் தட்டாரப் பூச்சிகள் .
உயர உயரப் பறந்து இப்போது கிழிந்த கனவுகளாய் மரங்களில் சிக்கிய பட்டச் சிதைவுகள் கறைகள்போல்.
குயில்களின் தொண்டைகள் ஒட்டிக் கொண்டனவா ?
அவை கூவித் தேயத் தேவை வசந்த இளவரசனா ?
தடமே தெரியாது எங்கே இப்போது பதுங்கிக் கொண்டன ?
'விழுந்த இடத்தில் வாழ்ந்து விடு ' --என்ற சேதியை இந்த வேப்ப அரச மரக்கன்றுகள் கற்பிக்கின்றன .
என்ன நம்பிக்கை தைரியத்தில் அடுக்கு மாடிக் கட்டிடச் சுவர் இண்டு இடுக்குகளில் முளைத்து
நிற்கின்றன ?
செங்கல் சுவர்களில் என்ன வாழ்வாதாரம் ?
எனினும் சோகித்து ஸ்தம்பித்து நிற்கவில்லையே !
எவரும் பாராதவரை வாழ்ந்து விடுவோம் எனும் துணிச்சலா ?
----சந்திர கலாதர் ...13.10.2011...காலை 06.45 மணி
--
&
குல்மோஹார் மலர்கள் ஓய்ந்து விட்டன ..
எண்ணி ஒன்றிரண்டே மலர்களும் மொட்டுகளும் ;
ஆனால் ஒளி தெறிக்கும் பசுமையில் மயிற்தோகைபோல் இளந்தளிர்கள் ..
கடைசி மலர்கள் ஏதாவது தனிமைச் சோகத்தில் தவிப்பனவோ ?
எதிர் வீட்டில் செண்டு செண்டாய் அடர்ந்த வேப்ப மகிழ்வுகள் !
ஒளியும் நிழலும் கைகோர்த்து உன்னத மாயைகள் ஜனிக்கும் பிரதேசங்கள் !
இதுவென்ன இளந்தளிர் மாதமோ ?
முருங்கை மரங்கள் வெண் நக்ஷத்திரங்களை அதன் பிரபஞ்ச வெளியில் கொட்டி வைத்துள்ளன .
காலைக் குளிர்வு ..வான் முகடுகளில் புரட்டாசி மழைக் கனவு மந்தைகள் .
உயரே வட்டமிடும் இலக்கற்ற ஹெலிகாப்ட்டர் தட்டாரப் பூச்சிகள் .
உயர உயரப் பறந்து இப்போது கிழிந்த கனவுகளாய் மரங்களில் சிக்கிய பட்டச் சிதைவுகள் கறைகள்போல்.
குயில்களின் தொண்டைகள் ஒட்டிக் கொண்டனவா ?
அவை கூவித் தேயத் தேவை வசந்த இளவரசனா ?
தடமே தெரியாது எங்கே இப்போது பதுங்கிக் கொண்டன ?
'விழுந்த இடத்தில் வாழ்ந்து விடு ' --என்ற சேதியை இந்த வேப்ப அரச மரக்கன்றுகள் கற்பிக்கின்றன .
என்ன நம்பிக்கை தைரியத்தில் அடுக்கு மாடிக் கட்டிடச் சுவர் இண்டு இடுக்குகளில் முளைத்து
நிற்கின்றன ?
செங்கல் சுவர்களில் என்ன வாழ்வாதாரம் ?
எனினும் சோகித்து ஸ்தம்பித்து நிற்கவில்லையே !
எவரும் பாராதவரை வாழ்ந்து விடுவோம் எனும் துணிச்சலா ?
----சந்திர கலாதர் ...13.10.2011...காலை 06.45 மணி
--
Friday, August 26, 2011
O MY POEMS ! DRESS IN SIMPLE GARMENTS !
என் கவிதைகளே ! எளிமையாகுக !
&
என் கவிதைகள் நீலக் கடலாய் ஆர்ப்பரித்து
அலங்கார அலைகளால் பரவசப்படுத்தி
ஆனால் அதன் இருண்ட திகில் ஆழங்கள்
உயிர்ப் பயத்தில் எட்டவே நிறுத்திவிடுவது போல்--
உப்பு எச்சங்களில் கசகசக்க விட்டுவிடுவது போல் இல்லாது
அச்சமே இன்றி குழந்தைகளும் கூட நாடி இறங்கிப்
பளிங்குப் படுகையின் தெள்ளிய நீரோட்டமதில்
உள்ளமே சலசலக்க அமிழ்ந்து நீந்தித் திளைக்கும்
வார்த்தைச் சோலை சூழ் எளிய நீரோடை என
நீங்கள் நெஞ்சாரப் புரிந்திடின் அஃது எனக்கு
இப்பிறவிப் பயனைக் கட்டியம் கூறிடும் !
------சந்திர கலாதர்
&
என் கவிதைகள் நீலக் கடலாய் ஆர்ப்பரித்து
அலங்கார அலைகளால் பரவசப்படுத்தி
ஆனால் அதன் இருண்ட திகில் ஆழங்கள்
உயிர்ப் பயத்தில் எட்டவே நிறுத்திவிடுவது போல்--
உப்பு எச்சங்களில் கசகசக்க விட்டுவிடுவது போல் இல்லாது
அச்சமே இன்றி குழந்தைகளும் கூட நாடி இறங்கிப்
பளிங்குப் படுகையின் தெள்ளிய நீரோட்டமதில்
உள்ளமே சலசலக்க அமிழ்ந்து நீந்தித் திளைக்கும்
வார்த்தைச் சோலை சூழ் எளிய நீரோடை என
நீங்கள் நெஞ்சாரப் புரிந்திடின் அஃது எனக்கு
இப்பிறவிப் பயனைக் கட்டியம் கூறிடும் !
------சந்திர கலாதர்
Friday, August 19, 2011
on a listless noon...
on a listless noon !
&
the noon sits heavily upon the earth--
the sullen wind grumbles through the tired leaves-
the trees droop down their gloomy branches-
the roaside noises punch my aching head ;
the clouds are stickily stagnant
as the moss -spread on a soulless lake-
the time fades lazily
as the curling smoke thread from the incense stick-
one by one the black clouds devour the afternoon sun
and the sun wriggles out of their throats sluggishly-
the nature is listless and sober
as my dreams of life !
&
chandra kalaadhar.s.
&
the noon sits heavily upon the earth--
the sullen wind grumbles through the tired leaves-
the trees droop down their gloomy branches-
the roaside noises punch my aching head ;
the clouds are stickily stagnant
as the moss -spread on a soulless lake-
the time fades lazily
as the curling smoke thread from the incense stick-
one by one the black clouds devour the afternoon sun
and the sun wriggles out of their throats sluggishly-
the nature is listless and sober
as my dreams of life !
&
chandra kalaadhar.s.
Thursday, August 18, 2011
ANNA HAZARE AND CORRUPTION
anna hazare and fight against corruption
&
crowds pour in thousands
to see actors for their glamouur
to politicians to blindly support their falsities
to so called saints to revere their false robes
to orators mesmerized by the web of words
to singers to melt in their melodies--
but all has its own limits of assemblage
as most of them lack universal appeal
as most lack truth and sincerity of the deliverers'
as most of them are dishonest and self-serving--
the surging crowds gradually peter out-
the crowds would easily sense their purpose.
but ,here is a man,though diminutive
stands colossal among giants of politician cheats
to crush them all under his mighty feet-
he ,unlike others,lives a truthful and simple life-
a real soldier of the army in action fronts
a whole village testifying his service in broader light-
a man committed to a cause dear to all and sundry-
an epidemic that sucks the life of common man
at every level at every step of his daily life-
which gets the stick at lower levels if at all found-
but has become a way of life for those at top-
with law a powerless prisoner in their hands-
their bank accounts growing obese in foreign lawless banks-
courts devoting energies to favour with loopholes-
but this man's intention is pure,selfless,
taking clubs to smash the head of corruption
putting it behind bars on life-imprisonment
leaving none in the process however mighty his job may be-
as now the constitution is just a laughing -stock
since its dictum that all are equal before law is unenforceable-
he fights that this untouchability to be given boot-
he yields to nothing that are diluted-
no selfishness but tries to lift the whole country on his shoulders-
he believes he can;yet he is not a man of empty words-
a man of firmness,caring not for his life,nor his name
sullied by filthy politicians,facing bullets of falsehood on his chest-
people sense the true spirit of this little man
who can speak only a language of conviction
and so rushes to storm the evil of corruption
now centered at the gates of parliament
under the care of self -centered politicians under every hued flag
making empty noises and resorting to fist fights of arguments
turning deaf to the symphony of cries against corruption-
the times look like the days of french revolution -
probably the politicians fear that prisons might be insufficient
if they enact this janlokpal bill in stringent content
and may be that fears that they may end up in prison soon-
this man with indomitable spirit is 'anna hazare'
a real replica of the frail man of the nation we forgot!
&
----s.chandra kalaadhar
&
crowds pour in thousands
to see actors for their glamouur
to politicians to blindly support their falsities
to so called saints to revere their false robes
to orators mesmerized by the web of words
to singers to melt in their melodies--
but all has its own limits of assemblage
as most of them lack universal appeal
as most lack truth and sincerity of the deliverers'
as most of them are dishonest and self-serving--
the surging crowds gradually peter out-
the crowds would easily sense their purpose.
but ,here is a man,though diminutive
stands colossal among giants of politician cheats
to crush them all under his mighty feet-
he ,unlike others,lives a truthful and simple life-
a real soldier of the army in action fronts
a whole village testifying his service in broader light-
a man committed to a cause dear to all and sundry-
an epidemic that sucks the life of common man
at every level at every step of his daily life-
which gets the stick at lower levels if at all found-
but has become a way of life for those at top-
with law a powerless prisoner in their hands-
their bank accounts growing obese in foreign lawless banks-
courts devoting energies to favour with loopholes-
but this man's intention is pure,selfless,
taking clubs to smash the head of corruption
putting it behind bars on life-imprisonment
leaving none in the process however mighty his job may be-
as now the constitution is just a laughing -stock
since its dictum that all are equal before law is unenforceable-
he fights that this untouchability to be given boot-
he yields to nothing that are diluted-
no selfishness but tries to lift the whole country on his shoulders-
he believes he can;yet he is not a man of empty words-
a man of firmness,caring not for his life,nor his name
sullied by filthy politicians,facing bullets of falsehood on his chest-
people sense the true spirit of this little man
who can speak only a language of conviction
and so rushes to storm the evil of corruption
now centered at the gates of parliament
under the care of self -centered politicians under every hued flag
making empty noises and resorting to fist fights of arguments
turning deaf to the symphony of cries against corruption-
the times look like the days of french revolution -
probably the politicians fear that prisons might be insufficient
if they enact this janlokpal bill in stringent content
and may be that fears that they may end up in prison soon-
this man with indomitable spirit is 'anna hazare'
a real replica of the frail man of the nation we forgot!
&
----s.chandra kalaadhar
Saturday, August 6, 2011
O DAWN ! BLOSSOM GRACEFULLY IN SOFT DRIZZLE !
காலையே ! மென் தூறலில் வளர்வாயே
[ மழைக் காலம் அதன் தளர்நடைப் பிஞ்சு மொழிப் பருவத்தில் ]
&
தூறல் நனைத்திடக் குளிர்
தென்றல் உலர்த்திடக்
காற்றில் உலர்ந்ததைப் பூஞ்
சாரல் நனைத்திடக்
காலையே மலர்வாயே இளங்
காலையே வளர்வாயே !
&
நீர்முகில் நிறைந்திடப் பனிக்
கற்பனை சொரிந்திடத்
தளிர்க்கொடி துள்ளிட என்
உள்ளமும் குதித்திடக்
காலையே மலர்வாயே கவின்
காலையே வளர்வாயே !
&
மங்கிய வெளியினில் இசைப்
பறவைகள் குழைந்திடக்
கவிதை மொழிகளால் கொல்
துயரம் பறந்தோடக்
காலையே மலர்வாயே குளிர்க்
காலையே வளர்வாயே !
&
மென்மழைச் சாரலில் இள
மேனி சிலிர்த்திட
இதய கீதங்கள் பசும்
மனவெளி நனைத்திடக்
காலையே மலர்வாயே மழைக்
காலையே வளர்வாயே !
&
தென்னைகள் கூடி ஓர்
தெம்மாங்கு பாடிட
நெஞ்சச் சோலை தன்
இளமலர் சொரிந்திடக்
காலையே மலர்வாயே எழிற்
காலையே வளர்வாயே !
&
கதிர்களை ஒடுக்கியே செங்
கதிரவன் எழுந்திட
மன விசாலத்தில் ஓர்
இள நிலா பூத்திடக்
காலையே மலர்வாயே பூங்
காலையே வளர்வாயே !
&
உயிர்த் துடிப்புடன் இன்ப
உலகம் விழித்திட
வாழும் ஆசையில் என்
உள்ளமும் விம்மிடக்
காலையே மலர்வாயே தேன்
காலையே வளர்வாயே !
&
காலையே மலர்வாயே அன்ன
நடையினில் வருவாயே !
தூறலில் வளர்வாயே பூந்
தென்றலில் நகைப்பாயே !
கற்பனை விரிப்பாயே எனைக்
காதலில் நனைப்பாயே !
&
-----சந்திர கலாதர்
[ மழைக் காலம் அதன் தளர்நடைப் பிஞ்சு மொழிப் பருவத்தில் ]
&
தூறல் நனைத்திடக் குளிர்
தென்றல் உலர்த்திடக்
காற்றில் உலர்ந்ததைப் பூஞ்
சாரல் நனைத்திடக்
காலையே மலர்வாயே இளங்
காலையே வளர்வாயே !
&
நீர்முகில் நிறைந்திடப் பனிக்
கற்பனை சொரிந்திடத்
தளிர்க்கொடி துள்ளிட என்
உள்ளமும் குதித்திடக்
காலையே மலர்வாயே கவின்
காலையே வளர்வாயே !
&
மங்கிய வெளியினில் இசைப்
பறவைகள் குழைந்திடக்
கவிதை மொழிகளால் கொல்
துயரம் பறந்தோடக்
காலையே மலர்வாயே குளிர்க்
காலையே வளர்வாயே !
&
மென்மழைச் சாரலில் இள
மேனி சிலிர்த்திட
இதய கீதங்கள் பசும்
மனவெளி நனைத்திடக்
காலையே மலர்வாயே மழைக்
காலையே வளர்வாயே !
&
தென்னைகள் கூடி ஓர்
தெம்மாங்கு பாடிட
நெஞ்சச் சோலை தன்
இளமலர் சொரிந்திடக்
காலையே மலர்வாயே எழிற்
காலையே வளர்வாயே !
&
கதிர்களை ஒடுக்கியே செங்
கதிரவன் எழுந்திட
மன விசாலத்தில் ஓர்
இள நிலா பூத்திடக்
காலையே மலர்வாயே பூங்
காலையே வளர்வாயே !
&
உயிர்த் துடிப்புடன் இன்ப
உலகம் விழித்திட
வாழும் ஆசையில் என்
உள்ளமும் விம்மிடக்
காலையே மலர்வாயே தேன்
காலையே வளர்வாயே !
&
காலையே மலர்வாயே அன்ன
நடையினில் வருவாயே !
தூறலில் வளர்வாயே பூந்
தென்றலில் நகைப்பாயே !
கற்பனை விரிப்பாயே எனைக்
காதலில் நனைப்பாயே !
&
-----சந்திர கலாதர்
Monday, July 4, 2011
TALKING TO MYSELF .....
talking to myself
&&
care you this world-
this world of men,
o my friend?
must you then be an idiot !
worry not a bit;
woo it not-
the more you woo
more the bites would you get-
with scornful eyes
it would jeer at you-
on your path slanders
would it sow in plenty-
for it is a mysterious
mad world.
&
so take up
that lovely harp-
tune its delicate sparkling strings
to the pitch of emotion
that sings witin you-
those solemn,melodious..
mellifluous soul-stirring songs-
unheard of yet
by the thick-membraned ears
of this dull world of men!
&
let the two pitches-
that within and without-
blend naturally and gracefully;
let your path vibrate
with your ecstatic songs-
let the air dance
to the rhythm of
your serene soft songs !
&
proceed on and on
along your lonely path ;
never look back
to see this world..
it may be aiming your head-
a mad world it is
let me remind you !
&
set the bowl of fancies
before your glittering wisdom ;
pour the sweet nectar
of your moony heart-
stir fast with the meditation
of your mind--
catch the refrain
of the supreme joy
from the sparkling spots
as they spin in magical rhythm
in swooning circles-
bind it deftly to your songs !
this world has no ears
for good things-
new fragrances
fail to thrill its nostrils-
likes to crawl only
in beaten narrow tracks
folding tight its wings-
so shed not tear-drops
if you are far removed
from winds of appreciation
&
relent not a bit-
have the delicate strings of your harp
loosened a bit ?
screw it tight-
pluck them fast ;
speak through your strings ;
let your songs overflow the cup
of your unspent life-
enjoy it fully !
&
take up your chisel ;
sharpen it with your designs-
behold the lofty mountain
standing in silent majesty
in front of your tiny frame-
carve and carve day and night
till it yields itself
to charming angels !
rejuvenate your slackened nerves
with cups of dreams
peppered with imagination !
&
build your tiny boat
this night itself-
tow it to the shore
and push into the ocean
of poet's delight
when a friendly tide
calls it in
with a loving heave !
work your small oars briskly
and sail forward
deep into ocean's roars-
do not care the sandy shores;
your world is the boundless sea ;
your songs that of the joyful tides !
&
look ahead into the blue billow-
dance in joy
with the roaring waves ;
read everything
your eyes encompass-
holding no thought of the sandy shore
sail forever
in search of newer worlds;
new delights
and glories new-
but beware of those
with designs to torpedo from behind !
&
meditate in the limpid silence
of the night-
and in the freshness
of the dewy morn ;
and in the mellowness
of the dusk
with wide open eyes-
pile up your works ;
look never back
at those mocking eyes-
let juicy thoughts full of lustre
flow perennially
from the moist tip
of your mighty pen ;
never allow to cease its flow !
&
do not spy they read or reject
the patient creations
of your passionate heart !
that should never be
your sickening worry ;
but to write non-stop
must be duty-prime--
let your works stand
face to face
against yonder mountains
in all its pride and humility !
&
before this world
wakes up from its slumbers
pour out all from your boisterous heart
and bestow those comely thoghts
a lovely shape
enduring life
everlasting lustre
soul of truth
and lively wings !
release them free
in the marvellous skies
and stupendous space
to sail among stars !
&
let them flutter
their cheerful wings
cooing their hearts out
in sudden bursts of
soul-thrilling songs
with the fragrance of your heart
upon their wings
scenting strong
their happy ways and days !
&
till then
rest not
wink not
your eyelids-
o my friend ...!
it s all for your soul
and to a soul
generations away
continents away
that awaits
with a longing heart !
----s.chandra kalaadhar
&&
care you this world-
this world of men,
o my friend?
must you then be an idiot !
worry not a bit;
woo it not-
the more you woo
more the bites would you get-
with scornful eyes
it would jeer at you-
on your path slanders
would it sow in plenty-
for it is a mysterious
mad world.
&
so take up
that lovely harp-
tune its delicate sparkling strings
to the pitch of emotion
that sings witin you-
those solemn,melodious..
mellifluous soul-stirring songs-
unheard of yet
by the thick-membraned ears
of this dull world of men!
&
let the two pitches-
that within and without-
blend naturally and gracefully;
let your path vibrate
with your ecstatic songs-
let the air dance
to the rhythm of
your serene soft songs !
&
proceed on and on
along your lonely path ;
never look back
to see this world..
it may be aiming your head-
a mad world it is
let me remind you !
&
set the bowl of fancies
before your glittering wisdom ;
pour the sweet nectar
of your moony heart-
stir fast with the meditation
of your mind--
catch the refrain
of the supreme joy
from the sparkling spots
as they spin in magical rhythm
in swooning circles-
bind it deftly to your songs !
this world has no ears
for good things-
new fragrances
fail to thrill its nostrils-
likes to crawl only
in beaten narrow tracks
folding tight its wings-
so shed not tear-drops
if you are far removed
from winds of appreciation
&
relent not a bit-
have the delicate strings of your harp
loosened a bit ?
screw it tight-
pluck them fast ;
speak through your strings ;
let your songs overflow the cup
of your unspent life-
enjoy it fully !
&
take up your chisel ;
sharpen it with your designs-
behold the lofty mountain
standing in silent majesty
in front of your tiny frame-
carve and carve day and night
till it yields itself
to charming angels !
rejuvenate your slackened nerves
with cups of dreams
peppered with imagination !
&
build your tiny boat
this night itself-
tow it to the shore
and push into the ocean
of poet's delight
when a friendly tide
calls it in
with a loving heave !
work your small oars briskly
and sail forward
deep into ocean's roars-
do not care the sandy shores;
your world is the boundless sea ;
your songs that of the joyful tides !
&
look ahead into the blue billow-
dance in joy
with the roaring waves ;
read everything
your eyes encompass-
holding no thought of the sandy shore
sail forever
in search of newer worlds;
new delights
and glories new-
but beware of those
with designs to torpedo from behind !
&
meditate in the limpid silence
of the night-
and in the freshness
of the dewy morn ;
and in the mellowness
of the dusk
with wide open eyes-
pile up your works ;
look never back
at those mocking eyes-
let juicy thoughts full of lustre
flow perennially
from the moist tip
of your mighty pen ;
never allow to cease its flow !
&
do not spy they read or reject
the patient creations
of your passionate heart !
that should never be
your sickening worry ;
but to write non-stop
must be duty-prime--
let your works stand
face to face
against yonder mountains
in all its pride and humility !
&
before this world
wakes up from its slumbers
pour out all from your boisterous heart
and bestow those comely thoghts
a lovely shape
enduring life
everlasting lustre
soul of truth
and lively wings !
release them free
in the marvellous skies
and stupendous space
to sail among stars !
&
let them flutter
their cheerful wings
cooing their hearts out
in sudden bursts of
soul-thrilling songs
with the fragrance of your heart
upon their wings
scenting strong
their happy ways and days !
&
till then
rest not
wink not
your eyelids-
o my friend ...!
it s all for your soul
and to a soul
generations away
continents away
that awaits
with a longing heart !
----s.chandra kalaadhar
Subscribe to:
Posts (Atom)