சூரியன் ஏன் சுற்றி வருகிறது ?

கருணையால்தான் -

கோடிக் கீறல்களில் ஒளி பாய்ச்சுகிறது ?

கருணையால்தான் -

அடர்ந்த மரங்களின் ஒவ்வொரு இலைக்கும்

நுழைந்து பார்த்து ஒளி ஊட்டத்தான் !

----சந்திர கலாதர்

யாரோ யாருக்கோ எங்கோ எப்படியோ

கவிதையின் தீப்பொறியாய்-

யாரோ யாருக்கோ எங்கோ எப்படியோ 

வாழ்வின் வழிகாட்டியாய் -

யாரோ யாருக்கோ எங்கோ எப்படியோ 

கொடும் சிந்தனைச் சிறு விதையாய் -

இதில் ஒருவரை மற்றவர் சற்றும் அறியாது 

இறைவா இது என்ன விந்தையடா !

இது என்றும் நடக்குதடா!

----சந்திர கலாதர்   

a buddha is born in me

 

& 

 

every morning

a 'buddha' is born in me

 

as a clear babbling stream

are all my meditated thoughts-

 

the roots of worries

like mirror reflections-

 

the moon-beam of life

at a reachable distance-

 

i gaze into myself

in perfect perspective -

 

and visualize myself

as a rootlet in every happening-

 

 

the goodness of others blossom

as the bright bars of morning sun -

 

i destroy my poison

to let in good thoughts-

   

'bliss hereafter in my life!'

i enjoy in meaningful silence.

 

&

 

in the speed of seconds 

in the friction of events

in the rashness of conclusions

and in the heat of anger

i expolde offensive  words

and burn myself-

 

why everyone has drawn

daggers at me, all in unison?

  

i knock my head

in depths of darkness.

where my buddha

had gone dead ?

how did so many ghosts

gain entry into me

to crush and drink my blood?

 

&

 

' i will turn a good soul tomorrow!'

i tell the night that drags me along;

 i could read a soft smile at its lips!

 

----chandra kalaadhar  

வாழ்க்கைச்  சாலை பயணிக்கையில்

ஆசை குற்றம் செய்ய  மனம் தூண்டுகையில்

இறைவா ! மனச்சாட்சி  என எனில் எழுந்து  

போக்குவரத்துக் காவலர்என  வழிநின்று 

நெஞ்சில் ஓர் சிறு பயம் நீ விதைத்து 

குற்றம் தடுத்து நேர் வழி காட்டுகிறாய் 

விபத்தும் விளையாது எனைக் காக்கின்றாய் !

-----சந்திர கலாதர்  

a promise difficult to keep up

a promise difficult to keep up

 

&

 

everyday the alarm beeps at 5 a.m.

i have to keep my promise to myself-

sweep the house interiors and mop them clean-

a self-imposed discipline at 67 years -

a visit to my elder brother in his 75 years at madhurai 

transformed my loosened spirits into a worthwhile vow !

he was doing this work nonchalantly

for over 30 years or more , heartily-

"why not you ,o lazy chap,instead of fuming at others?"-

my mind questioned;hence the resolution from 1,jan.,2012.

the bones weep in pain at the sounds of the beeps;

plead for a few more minutes of wakeful sleep-

'why not once in two days ?' suggest sheepishly-

'no more excuses !' -reminder beeps punch on to my face.

with half-lazy eyes and non-cooperating legs

i switch on all the lights to slog away my lethargy;

o it takes 15 minutes to prepare the rooms for the surgery

before i could wield my broomstick for the deftful play-

then the mopping operations , amidst my loosening 'dhothi',

and punches and stabs into inaccessible recesses

making me almost weep from my failed efforts-

and the intrusions while the floors are wet

demanding one more stroke from my cursing back-

all the fans in full blast roar to dry my painful work!

o what an experience to view the smiling floor 

at the end of it all and where is now the pain?

and then to relax on a chair with cool air swirling from above-

o what a joy as if i have the world at my feet !

o my 'mani annaa' ! i gratefully remember you

every morning at 5 a.m.for motivating me into a beautiful task.

yes ,i remember my elder sister 'visaalaakshi'

who has taken the exterior cleanliness of the house

at her age of 77,bending double over an artistic 'kolam'

with no holidays whatsoever in their noble lives!

 

-----chandra kalaadhar

28/01/2012./சனி

 

பிற்பகல் 4 மணி

 

திறந்த மாடியில் குளிர் காற்றிடை இதமான வெயிலில் 

 

வான் பார்த்துப் படுத்து மேக சஞ்சாரங்கள் ரசிக்கிறேன் ...

 

நீலவான்கடலில் காற்று கடைந்தெடுக்கும் வெண் நுரைகள்.... 

 

ஒன்றாகி, ஒன்றுக்குள் ஒன்றாகிப் பெரிதாகி ,பல்வடிவாகி ,

 

கைகோர்த்து எங்கோ மெதுவாய்ப்  பயணமாகி ஓயாத  உள்--

 

வெளி  இயக்கமாகி  ,பிய்ந்த  பஞ்சாகி  ,அந்தரத்தில்  அழகாய்  நீந்தி  நீந்தி ,

 

ஓய்வெங்கே  புரியாததாகி  

 

மனித  மனத்து  அனைத்து  குணங்களும்  கொண்டதாகி  ,மௌனமாய்  ,

 

அப்பாவியாய் , கவிதையாய் , ஓவியமாய் ,எண்ணிறந்த  பறவைகள்போல் 

   ...

 

எங்கே  இவற்றின்  ஜனனம்  ,பயணம் , மரணம் ?        .

 

-----சந்திர கலாதர்

நகரத்தில் முட்டி மோதிக்

குருடாய்ப் பறக்கும் காலம் 

சிற்றூரில் சிந்தனை விழி திறந்து 

நிதானமாய் நகர்வதேனோ ?

 

---சந்திர கலாதர் 

 

the time that runs helter-skelter

with blind-folded eyes in cities-

how does it camly crawl

in meditative mode in small villages ?

 

-chandra kalaadhar.